W latach 1948-63 stwarzono podstawy prawne segregacji rasowej. Dla białych mieszkańców wyznaczono do zamieszkania dzielnice bliżej centrum, natomiast ludzie rasy czarnej i mieszanej osiedlani byli na peryferiach. W Kapsztadzie dzielnice białych zajęły atrakcyjnie położone tereny wzdłuż wybrzeża oraz w północnej części miasta. Czarni mieszkańcy skupieni zostali w pobliżu strefy przemysłowej. W Kapsztadzie, podobnie jak w całej zachodniej części Prowincji Przylądkowej Zachodniej, nikt nie mógł zatrudnić przedstawiciela rasy czarnej, dopóki nie dowiódł, że na jego miejsce nie ma kandydatów o innym kolorze skóry. Murzynom nie wolno było budować domów, dlatego powstawały nielegalne obozowiska. Tam narodził się z czasem ruch oporu przeciwko niesprawiedliwemu systemowi. O okresie apartheidu przypomina Muzeum Szóstej Dzielnicy. Szósta Dzielnica była biedną i przeludnioną częścią Kapsztadu, w której mieszkała ludność rasy mieszanej. W latach 60. XX w. zaklasyfikowano ją do tzw. Białej strefy. Mieszkańców wysiedlono i stłoczono w slumsach, a cały obszar przekopano buldożerami. To były okropne wydarzenia.